| Home| Entstehung | Historisches | Gedanken | Kreuzweg | Archiv | Kontakt| Impressum | 
---------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------  
 

Gedanken über die 15 Kreuzwegstationen,
in Mundart niedergeschrieben
von Johannes Gruber





I. Station: urteun

herr, gib uns de gnod recht zum erkenna und
gegen unrecht anzurenna
gib uns geduld und loss uns traun,
aunderer leit gedanken, a von ana aundan seitn aun zum schaun
damit ma gspian, hearn und sehg’n,
obs gscheida is zu richtn, oda zum vasteh’n!


II. Station: nimms kreiz

es is ned leicht, sein kreiz zum nehman
ohne den ausgaung zum kenna
zu merken wia ma freuden, freind und wert valiert
sorgen und aungst vor schmerzen g’spiat,
na des is woahrhoft net fein
drumm loss uns, wauns sein muass, stoark, topfa und
net allanich sein!


III. Station: niedafoin:

zruck- und wieda niedagfoin,
oiwäu nur schnö weida soin,
vurn zahns und hintn tauchn’s aun
kana denkt noch ob ma iwahaupt no kaun
herr, hüf uns, unsare stärk’n zum finden
und de hindaniss auf unsam Weg net zu bekämpfen,
sondan sie zu übawinden


IV. Station: d’Mutta

wäu sunst nix mehr auf dera wöd
ois mocht besitz und recht haum zöhd
und liab vageht und kann plotz mehr findt
wort mag grod drauf dass uns wer Herzenswärme bringt
drumm loss uns herr wieda auf unsa liab besinna
und d’mutterliab zu aundare bringa

V. Station: höf’n

oft schon hätt ma höfn soin
haum owa weggschaut, haums net sehg’n woin
s’leid von aundane mocht uns nur kurz betroffn
dass uns nur söwa net trifft, woin mia hoff’n
herr loss uns merkn waunn wer aundara ned weidakaun
und steck uns olle mit hüfsbereitschoft aun.


VI. Station: anfoch do sein

im stich und mit da aungst alanich glossn
kana kennt di auf da gossn
dein soarg interessiert neamt vü
und kana schert si mea um di
herr, daunn schick uns an menschn der zucha kimmt
und uns wieda zruck zum leben bringt

VII. Station: scheitan

probiert und wieda is nix wor’n
mir san verzweifet und haum an zorn
der uns blockiert und uns niedadruckt
und unsan guatn wün gierig oweschluckt
herr loss uns missglückte soch’n
noamoi probiern und bessa moch’n

VIII. Station: mitfüh’n

net nur freid,
a trauer ghert teut
mia sans hoit nimma g’wennt
trauer mit wem zum teun, wäu ma manan dass ma se net so guat kennt.
herr, gib dass ma Leit’n de wanen, beistehn und mitleid zagn
und gefühle richtig schätzn und deit’n tan

IX. Station: no tiefa foin

Ohne ausweg, ohne hoffnung und ohne gnod
ka mensch der fia di wos iwa hot
foist tief und imma tiefa in dreck
und kummst von durt a nimma weg
herr gib dass mia in unsam leb’n
sinn, wert und richtige wege sehg’n

X. Station: blossgstöht

blossgstöht, vurgfiaht und de ehre gnumma
wia oft is uns des schon untakumman
haum um uns gschlog’n
und haum as unrecht net vatrogn.
herr loss uns net von foischn werten leiten
und uns net mit aundare streitn

XI. Station: unvorstöhbore Quoin

niemand braucht mea a Woffn um an aundan zum quöhn
mia kennan uns des schon a aundast vuahstön
wäu sticheln und sekieren
is oft no ärger ois a aug verliern
herr mit deim beispü kaunnst uns zagn
wos mir oft mit an aundan tan.

XII. Station: steam wü kana

d’ aungst vorm tod hoit uns aum leben
und ollas wos ma haum, tat’n ma fia’s üwalebn gem
drum gibt’s a ka gressane Sünd de ma kennt
ois das ma a aundas leben beend
- denkts amoi noch -
er hot sogor seinen mördan vaziehn,

XIII. Station: obschied nehman

oft muass ma se von soch’n und von liaben Menschen trennan
ohne de ma se des leb’n net vuahstöhn kennan
oft hot so a schlog schon de stärksten niedag’haut
und zweifeln lossn warum da hergott do zuaschaut
herr, schütz uns ois von dem mia uns nie trennen woin
und zag uns, wia ma mit unsare liabsten umgeh’n soin.


XIV. Station: zruck zum staub

von unsam glaum miass ma imma hean,
dass ma staub san und zum staub wieda wean
und a unsa reichtum von dera wöd
is net fia imma, a der vageht
herr, hüf das mia an wert una suach’n, der net wia staub zerfoit
loss uns menschen wer’n, de ma in guata erinnerung behoit.

XV. Station: unvorstöhboar owa woahr

Net amoi da tod, derf uns vadrieass’n
wer glaubt, der wird se a vur nix meahr fiacht’n miassn
owa des wos mia erwoart’n, im spädan leb’n
miass ma bereit sein söwa a zum geb’n
herr, nimm uns unsare zweifel schenk uns freid
hoffnung, daunk und söligkeit.


Johannes Gruber, 2006

 

 

© 2006 by thomas hiermann